Deze post is misschien een part 2, maar die staat volledig los van part 1. Ik heb deze enkel dezelfde titel gegeven, omdat de twee gewoon related zijn. Ze hebben similar content en dezelfde structuur. In part 1 heb ik al enkele rare dingen opgesomd die ik vaak doe, maar die te weinig content bevatten voor een eigen blogpost. In deze post halen we het concept terug en passen we het opnieuw toe. Here goes nothing!
Hoest inhouden
Telkens wanneer ik ziek ben en ik vaak moet hoesten, dan hou ik op openbare plekken bewust mijn hoest in. Waarom? Omdat ik mensen rondom me heen niet wil besmetten.
Ziekte is een raar ding bij mensen. Je blijft bij zieke mensen uit de buurt, omdat je zelf niet ziek wilt worden. En bijgevolg doe je ook minder nice tegen mensen, omdat je weet dat je ziek kunt worden van hen.
Tijdens ziekte is mijn hoest ontzettend hevig en ik ben bang dat mensen me raar aankijken. Waarom? Geen idee. Ik zou minder moeten nadenken over wat anderen van mij denken.
Oversteken
Wanneer je een voetganger bent en je steekt over op een zebrapad zonder stoplicht, heb je altijd voorrang. Auto’s moeten stoppen voor jou en de meeste auto’s doen dat ook.
Vind ik het erg wanneer ik een voetganger laat oversteken? Nee, helemaal niet, ik doe het zelfs met veel plezier. Het bedankje dat ik achteraf krijg (niet altijd, maar toch vaak) is voor mij reden genoeg om een wachtende voetganger of fietser te doen oversteken.
Hoe werkt dat dan averechts bij mij? Wat als ik de voetganger ben? Vinden bestuurders het lastig wanneer ze mij moeten doen oversteken? Misschien, maar meestal niet. Ik ben ook iemand die de bestuurder altijd bedankt, dus op vlak van dankbaarheid heb ik geen problemen.
Maar om de een of andere reden laat ik auto’s niet graag speciaal stoppen voor mij. Waarom? Geen idee. Ik doe ze gewoon niet graag stoppen. Wat ik bijgevolg vaak doe, is het zebrapad voorbij stappen totdat er geen auto’s meer zijn, om dan over te steken. En ja, dat doe ik ook wanneer het zebrapad de enige keuze is om over te steken.
Pas als het een te drukke baan is, dan pas zal ik bewust aan het zebrapad wachten. Maar dat hoef ik zelden te doen, aangezien een zebrapad aan een drukke baan bijna altijd vergezeld is met een stoplicht.
En nu we het toch over voetgangers hebben…
Mensen inhalen als voetganger
Mijn tempo hangt vaak af van de muziek die ik op dat moment in mijn oren heb, maar geregeld wandel ik op een vrij snel tempo, waardoor ik vaak mensen moet inhalen, omdat zij langzamer wandelen dan ik.
Het enige probleem is dat ik niet van inhalen hou, tenzij het voetpad heel breed is, maar dat is zelden het geval. Vaak heb ik het gevoel dat ik de persoonlijke space van de mensen die ik inhaal invade.
Wat ik daardoor dus doe, is hun wandeltempo op voorhand overnemen en even snel achter hen wandelen. Soms kopieer ik zelfs perfect hun ritme. Wanneer ze een stap met hun linkervoet zetten, doe ik dat dus ook. Hetzelfde geldt voor hun rechtervoet.
Enkel wanneer ik echt gehaast ben, haal ik mensen in. Als ik niet gehaast ben, maar het tempo is te traag om over te nemen, dan zal ik ze ook inhalen. Maar als het voetpad echt veel te smal is om er met twee personen naast elkaar te wandelen, dan steek ik zelfs over om aan de overkant verder op mijn eigen tempo verder te wandelen.
Ongebruikt bestek op restaurant
Ik vind het zonde dat ongebruikt bestek of servies in een restaurant toch wordt afgewassen, maar soms hoef ik geen lepel of mes te gebruiken. Je kunt ook moeilijk een briefje achterlaten met de boodschap “Deze lepel is ongebruikt.” Het personeel zal het toch altijd afwassen.
Daarom zoek ik dus altijd manieren om ongebruikte dingen een beetje vuil te maken. En nu we het over eten en drinken hebben…
Slecht geheugen
Soms heb ik het geheugen van een vis. Wanneer ik in mijn kamer een blogpost aan het schrijven ben en ik merk dat ik dorst begin te krijgen, maar er is geen fles water in de buurt, dan moet ik naar beneden gaan. Eenmaal beneden doe ik allerlei dingen zoals naar de wc gaan, de koelkast checken voor een snack, even met mijn ouders praten, en nog veel meer.
Tegen de tijd dat ik terug in mijn kamer ben, heb ik een heleboel dingen gedaan en ben ik hetgeen vergeten waarvoor ik oorspronkelijk naar beneden was gegaan: een fles water.
De seconde dat ik terug neerzit, realiseer ik pas dat ik de fles water was vergeten. En dan zijn er twee mogelijkheden. Ofwel ga ik meteen terug naar beneden om de fles water te halen, (maar dat gebeurt bijna nooit), ofwel wacht ik tot ik terug naar beneden moet gaan voor een andere reden (b.v. naar de wc gaan) en wanneer ik terug naar boven ga, dan neem ik de fles water mee. Het enige probleem is dat ik de fles water vaak opnieuw vergeet…
Oké, dit is genoeg voor nu. Misschien komt er een part 3 wanneer ik opnieuw genoeg dingen verzamel. Maar wanneer ik die lanceer, dat weet ik nog niet. I hope you enjoyed!
Als je dit lijstje leuk vond, dan raad ik je aan om ook de eerste post te lezen:
Weird Things I Do That Others Probably Don’t Do
Andere rare dingen die ik doe, die wel genoeg content hadden om er aparte blogposts van te maken:
Chen's Thoughts 
Een gedachte over “Weird Things I Do That Others Probably Don’t Do – Part 2”