Problems With Small Talk

Je kent het vast wel. De basic talk die je met letterlijk iedereen uitvoert. Onbekenden, kennissen, collega’s, vrienden van alle layers, nieuwe potentiële vrienden en zelfs familie. Er is geen ontkomen aan.

Small talk is de basis van elk contact. Vanaf dat iemand vrijwillig in je persoonlijke space terechtkomt voor een gesprekje, dan is er 90% kans dat het gesprek begint met small talk. De andere 10% zijn mensen die je aanspreken om simpelweg de weg te vragen of vrienden die voldoende up to date zijn met je leven. Deze vrienden zijn vooral vrienden uit Layer 1 tot en met Layer 3.

Het belangrijke woord is vrijwillig, dus ik heb het over mensen die je niet aanspreken omwille van een job. Dit zijn dus bijvoorbeeld verkopers, bankbedienden, de klantendienst, de tandarts, etc.

Waarover gaat small talk?

Iedereen weet wat small talk is. Het gaat vaak over vrij belangrijke onderwerpen die over jezelf gaan. Het kan gaan over je beroep, je studierichting, je privéleven, je toekomstplannen, hoe je er op dat moment uitziet, etc. Maar even goed kan het gaan over topics waar iedereen een beetje achtergrondkennis over heeft zoals het nieuws of het weer.

Je kunt je perfect voorbereiden op small talk. Je leert enkele basisvragen uit het hoofd en dan gebruik je simpele vraagjes of technieken waarmee je bewust of onbewust kunt doorvragen op een topic waar je al dan niet in geïnteresseerd bent.

Wanneer de vragen op jou gericht zijn, kan je ook simpelweg antwoorden met zinnetjes die je onbewust vanbuiten hebt geblokt, omdat je die zinnetjes al een groot aantal keren hebt moeten gebruikt in andere small talk interactions.

Het probleem met small talk

Laten we nu teruggaan naar een van de eerste zinnen die ik heb geschreven na de eerste tussentitel. Small talk gaat vaak over vrij belangrijke onderwerpen die over jezelf gaan.

Ja, de onderwerpen zijn vrij belangrijk. Het probleem met small talk is dat we er zodanig weinig waarde aan hebben gegeven dat die vrij belangrijke onderwerpen niet langer als belangrijk worden beschouwd. Sure, je hebt uitzonderingen zoals het weer. Dat is inderdaad vrij onbelangrijk, maar alle andere onderwerpen zijn belangrijk.

Het is belangrijk om naar het nieuws te kijken en de laatste weetjes te kennen. Het is belangrijk om te weten wat iemand doet voor beroep of in zijn vrije tijd, omdat het je kan helpen in je professionele carrière.

Maar doordat die small talk zo banaal is geworden in onze samenleving, zijn die onderwerpen die telkens aan bod komen niet langer beschouwd als belangrijk. En doordat de onderwerpen niet langer als belangrijk worden beschouwd, is alles wat tijdens small talk wordt verteld informatie die we na een tijd kunnen weggooien uit ons geheugen. “De volgende keer dat ik die persoon weer zie, kan ik het opnieuw vragen, want dan zal er waarschijnlijk een updated version zijn,” is de mentaliteit die we vaak in onze unconscious mind hebben hangen.

De enige keren wanneer we informatie niet vergeten, is wanneer onze gesprekspartner zijn informatie op een zodanige manier kan pitchen of vertellen met een story, waardoor het ook degelijk gemakkelijker blijft hangen.

Alleen zijn er weinig mensen die pitchen of aan storytelling doen, waardoor veel informatie vaak vergeten wordt. En juist daardoor denken we sneller dat we het opnieuw kunnen vragen wanneer we de persoon opnieuw zien. Daardoor hebben we de onderwerpen gedegradeerd naar small talk.

Waarom ik niet van small talk hou

Onze enige manier om met elkaar te interageren is door te communiceren en small talk is een vorm van communicatie. Alleen kan small talk eeuwig duren, waardoor er op het einde van het gesprek soms helemaal geen diepgang is gekomen. Veel relaties blijven oppervlakkig omdat ze niet voorbij de small talk geraken.

En juist daarom haat ik het om small talk te voeren. Waarom zou je je energie steken in betekenisloze conversaties die uitdraaien op het constant uitwisselen van informatie die je toch vaak vergeet? Ik wil praten over interessante en diepgaande onderwerpen zoals je flaws, je childhood memories, je inzichten op life, je angsten, romance, je grootste dromen, etc. Alleen zo zal je diepere relaties kunnen uitbouwen en zo zullen je relaties veel meer betekenis krijgen.

Begrijp me niet verkeerd. Het is niet omdat je in een conversatie bij mij begint met small talk, dat ik geen zin heb om te praten. Integendeel, soms begin ik zelf met small talk, gewoonweg omdat dat logisch is en omdat dat door de maatschappij een onuitgesproken regel is.

Ik ga ook niet zomaar een gesprek beginnen over mijn grootste angsten bij een klasgenoot die ik nog nooit eerder heb gesproken. Dat zou de klasgenoot afschrikken en als introvert zou ik die persoonlijke informatie nooit meteen met eender wie delen.

Alles begint met small talk. Maar soms blijft het daar ook bij. En dat is jammer, want dat is een potentiële vriendschap of relatie die gewoon is weggegooid. Dan blijft dat een simpele kennis en een vriend van Layer 4. Maar als die diepgang niet komt, dan steek ik liever meer tijd in vrienden die ook meer diepgang in gesprekken zoeken en ook bereid zijn om tijd te steken in mij.

Veel mensen gaan het oneens met me zijn en dat is logisch te verklaren. Het heeft allemaal te maken met introversie. Introverte mensen zijn veel eerder geneigd om diepere relaties op te bouwen met een klein groepje mensen, terwijl extraverte mensen vaak een groot netwerk hebben van oppervlakkige relaties. Om deze reden zullen introverten veel eerder de neiging hebben om small talk te vermijden, omdat ze vinden dat het niet bijdraagt aan een diepere relatie.

Maar of je nu introvert bent of extravert, je gaat niet kunnen ontkomen aan small talk. Of je het dus leuk vindt of niet, leer die simpele vraagjes en antwoorden maar uit je hoofd. Elke keer wanneer je een voet zet buiten je huis, ga je ze praktisch elke keer nodig hebben.