Yes, ik ben een introvert. Veel van mijn vrienden denken dat ik echt een sociale kerel ben, omdat ik gemakkelijk met vreemden praat, heel vlot en communicatief ben en altijd zonder stress voor een publiek sta te spreken. Maar in mijn hoofd is niets meer waar dan het tegenovergestelde.

Je hebt twee soorten mensen waar je ongetwijfeld al van hebt gehoord:

1. Introverte mensen: Zij houden van activiteiten die ze op hun eentje kunnen doen. Ze raken uitgeput van sociaal contact en kunnen opladen door tijd te spenderen met zichzelf.
2. Extraverte mensen: Zij houden van groepsactiviteiten en krijgen energie van sociaal contact. Ze voelen zich uitgeput wanneer ze tijd moeten spenderen met zichzelf.

Een van de kenmerken van mijn Myers-Briggs personality type is dat heel veel mensen me verwarren voor iemand die extravert is, terwijl ik daadwerkelijk introvert ben. Ik zal je met een praktijkvoorbeeld uitleggen hoe dat komt.

The Supermarket Quest

Laten we een kleine situatie schetsen. Ik heb een bepaald product nodig. Let’s say… een pot honing, omdat ik dat tijdens mijn uitwisseling in China ook nodig had. En daarvoor ga ik naar de supermarkt.

Situatie #1: The Solitary Quest

Als ik alleen naar een supermarkt zou gaan om iets specifieks te zoeken (in dit geval: onze pot honing), dan ga ik op een heel inefficiënte manier tewerk.

Wanneer normale mensen de pot honing niet weten zijn, dan stappen ze op een medewerker af en vragen ze waar ze dat kunnen vinden. De medewerker helpt hen en iedereen kan verder met zijn dag.
Geschatte tijd nodig: Vijf minuten max.

Wanneer ik de pot honing niet weet zijn, ben ik te introvert om de medewerkers te vragen waar het product is. De medewerkers in de winkel lijken altijd zo druk bezig en ik hou er niet van om mensen te storen wanneer ze zo goed bezig zijn. Dan ben ik die ene persoon die hen uit hun momentum haalt en dat wil ik niet.

Wat ik dus als alternatief doe, is elke rij van de supermarkt afgaan tot ik de pot honing heb gevonden. Als ik het product bij de eerste tour niet heb gevonden en de kans begint te bestaan dat de supermarkt het product niet heeft, dan leef ik zodanig in ontkenning dat ik de hele tour in de supermarkt een tweede keer doe. Als ik het dan nog altijd niet vind, dan pas zal ik een medewerker vragen om hulp.
Geschatte tijd nodig: Vijf tot twintig minuten, afhankelijk van de grootte van de supermarkt en mijn geluk.

Dit is zo stom, want de medewerkers van de winkel worden letterlijk betaald om klanten verder te helpen.

En oké… Ik ben ook bang om iets verkeerds te zeggen. Maar wat kun je mogelijk verkeerd zeggen in zo’n situatie? denk je dan.

Ik panikeer in mijn hoofd altijd als er onverwachts iets extra’s wordt gevraagd. Als ik in een frituur bijvoorbeeld ketchup op mijn frieten vraag en de persoon aan de kassa vraagt “Curry ketchup of gewone ketchup?” dan panikeer ik zodanig op deze onverwachte vraag waardoor ik snel een keuze maak zonder erbij na te denken. Pas achteraf reflecteer ik terug op de extra vraag en denk ik aan wat ik echt wil.

Dat kan eindigen met regrets of opluchting, afhankelijk van de keuze die ik aan de kassa heb gemaakt.

Introversie: +20; Sociale capaciteiten: -20

Situatie #2: The Group Quest

Als ik naar de supermarkt zou gaan met extra personen (dat kan variëren van 1 tot 5 extra personen) en we zijn allemaal op zoek naar één pot honing, dan spreek ik om de een of andere reden meteen de eerste medewerker aan die ik zie vanaf het moment dat we de honing niet vinden.

Alle angst om mensen te storen en alle angst om iets verkeerds te zeggen, is verdwenen.

Introversie: -20; Sociale capaciteiten: +20

Hoe is dat zelfs mogelijk?

Ik heb geen enkel idee hoe dat komt. Misschien heeft mijn brein het gevoel dat ik iets moet bewijzen aan de buitenwereld? Misschien moet ik iets bewijzen aan mijn vrienden? Ik heb absoluut geen idee.

Ik denk dat mijn mentaliteit anders is bij mijn vrienden. Wanneer ik alleen ben, dan kan ik meer in mijn hoofd bezig zijn. Meestal denk ik over de nabije toekomst en de next steps. Wat doe ik aan de kassa, wat doe ik wanneer ik buiten ben, wat doe ik wanneer ik naar huis ga, etc. Eén variabele die verandert, kan je toekomst veranderen. Als je supermarkt geen honing heeft, wat doe je dan? Ga je naar huis en kom je later terug? Of ga je meteen nog ergens anders langs voor die pot honing?

En ik ben net iemand die alle possibilities probeert te voorspellen, terwijl ik tegelijkertijd realiseer dat dat onmogelijk is. Van overthinking gesproken…

Wanneer ik met vrienden ben, dan leef ik meer in the present. Ik denk niet zoveel na over de nabije toekomst en ik geniet meer van het gezelschap van mijn vrienden. Daarbij probeer ik meer chill over te komen en die chillheid creëert kalmte in mijn hoofd, waardoor ik ook veel meer zelfzeker overkom. En die zelfzekerheid ruimt mijn introversie uit de weg.

Zoals ik al zei: andere mentaliteit.

Hoe kan ik mijn introversie mogelijk overwinnen als ik alleen ben?

In plaats van teveel na te denken over de nabije toekomst, probeer ik dezelfde mentaliteit toe te passen als wanneer ik bij mijn vrienden ben. Dan leef ik in het hier en nu en probeer ik op een medewerker af te stappen voordat mijn brein realiseert wat er gaande is. Want wanneer ik alleen ben, is het gemakkelijk om terug in mijn hoofd te kruipen.

Ben ik daarom een ambivert?

Je kunt me zo noemen, maar ik denk dat ik nog altijd neig naar een introvert, omdat sociaal contact me echt uitput. Ik hou niet van drukke ruimtes met veel mensen en ik heb na school of werk altijd tijd voor mezelf nodig om te kunnen opladen. Anders zou ik de volgende dag niet meer deftig kunnen functioneren.

Eerlijk gezegd geloof ik niet dat je een persoon in hokjes kunt steken op dit vlak. Elke persoon is anders en reageert anders, dus in mijn ogen kun je niet zeggen “vanaf dit moment is iemand introvert, ambivert of extravert”.

Ik geloof wel in procenten en 16Personalities doet dit geweldig. Op basis van je antwoorden in de persoonlijkheidstest bepalen ze in procenten hoeveel je neigt naar een bepaalde trait. Bij introvert – extravert is dit mijn resultaat:

Guess you didn’t expect that, friends.

Ik ga het hierbij laten voor nu. Misschien geef ik later nog wat meer info over de rest van mijn persoonlijkheidstype.